سفال گلابه تراشي شانلووه

با توجه به اين‌كه سفال به عنوان فراوان‌ترين داده باستان شناسي معرفي شده است و همچنين با توجه به مواد اوليه لازم براي توليد سفال، در هر منطقه‌اي تمكان توليد سفال وجود دارد؛ وجه تمايز سفال هر منطقه در كيفيت مواد اوليه و سبك‌هاي در تزئين و توليد، قابل تشخيص است. همين آساني توليد، باعث شكوفايي سبك‌هاي محلي در زمان‌هاي متفاوت شده كه تكنيك‌هاي سفالگري با نام آن مناطق شناخته مي‌شوند. يكي از تكنيك‌هاي تزئين سفال گلابه تراشي است كه به دو روش اسگرافياتو و شانلووه انجام مي‌شود؛ هر يك از اين تكنيك‌هاي تراش با نام منطقه‌اي از جمله سفال آمل؛ سفال آقكند و سفال گروس معرفي مي‌شوند. در اين مقاله با توجه به مطالعات كتابخانه‌اي به بررسي سفال گلابه تراشي شانلووه پرداخته و سعي در شناخت منشاء توليد تشخيص شاخص‌هاي سفال شانلووه دارد. مطالعات انجام شده نشان داد كه شمال غرب ايران، احتمالاً يكي از مراكز توليد اين نوع از سفال است، از شاخص‌هاي اين نوع سفال نيز در هر منطقه مي‌توان به نوع نقش ايجاد شده و رنگ لعاب اشاره كرد.