بررسي تاثير هشت هفته فعاليت هوازي بر سطوح سرمي آپلين و ويسفاتين در موش‌هاي ماده نژاد اسپراگوداولي

مقدمه: آديپوكين‌ها، سايتوكين‌هايي هستند كه عمدتاً از بافت چربي ترشح مي‌شوند سايتوكاين‌ها، مولكولهاي پيام‌رساني هستند كه هماهنگ با پيام‌رسان‌هاي موضعي و سيستميك عمل مي‌كنند. هدف از انجام اين تحقيق، بررسي تاثير هشت هفته تمرين هوازي بر سطوح آپلين و ويسفاتين در موش‌هاي نر نژاد اسپراگوداولي مي‌باشد. روش پژوهش‌: در اين مطالعه 30 موش سه ماهه نژاد اسپرگوداولي به صورت تصادفي به دو گروه كنترل (10 سر) و تمريني (20 سر) تقسيم شدند. برنامه تمريني شامل تمرينات هوازي فزاينده بود كه 5 جلسه در هفته و به مدت 8 هفته اجرا گرديد. نمونه‌هاي خوني 24 ساعت پس از انجام آخرين جلسه تمريني جمع‌آوري شد. براي محاسبه ميانگين و انحراف معيار داده‌ها از آمار توصيفي و براي آزمون فرضيه‌هاي تحقيق از آزمون تي مستقل استفاده شد. نتايج: در پايان هشت هفته، نتايج نشان داد در بين گروه‌ها سطوح ويسفاتين (0/02=p) و آپلين سرمي (0/01= p)، كاهش معني‌داري پيدا كرد. هم‌چنين مشخص گرديد ارتباط معني‌داري بين تغييرات سطوح سرمي ويسفاتين و آپلين در در هر گروه وجود ندارد (0/12 = p و 0/31 = r). نتيجه گيري: در نهايت مشخص گرديد مدت هشت هفته مي‌تواند باعث كاهش معنادار در سطوح پلاسمايي هورمون آپلين و ويسفاتين شود. اما بايد توجه داشت شدت تمرين در حد متوسط تا شديد باشد كه اين موضوع به سطح آمادگي بدني آزمودني‌ها برمي‌گردد. و در اين زمينه مي‌توان گفت شدت و مدت برنامه تمريني از عوامل موثر جهت تغيير در ميزان ترشح اين دو هورمون مي‌باشد.