عوامل سازماني موثر بر گرايش به كارآفريني در نظام بانكي كشور مورد مطالعه بانك هاي خصوصي

امروزه توسعه گرایش به كارآفرینی بمنظور تقویت نوآوری، ابتكارعمل و ریسك پذیری در سازمانها از جمله مباحث مورد توجه در ادبیات مدیریت است؛ در خصوص ابعاد و مولفه های گرایش به كارآفرینی پژوهش های متعددی انجام شده است اما از دیدگاه این مقاله وجود عوامل سازمانی مناسب نظیرحمایت مدیریت عالی، برقراری روابط سازنده بین سازمانی، عدم تمركز و رسمیت و نیز وجود سیستم پاداش كارآمد می تواند نقش تعیین كننده ای در توسعه گرایش به كارآفرینی داشته باشد. به این منظور این مقاله به بررسی رابطه عوامل سازمانی)ریسك پذیری و یا ریسك گریزی مدیریت عالی، وجود ارتباطاتسازنده، سیستم پاداش دهی( و گرایش به كارآفرینی)ریسك پذیری، ابتكار عمل و نوآور بودن( در بانك های خصوصی می پردازد تا بتوان شرایط سازمانی مناسبی برای توسعه كارآفرینی)ارائه خدمات جدید و متنوع( در بانك ها فراهم نمود .. بمنظور سنجش عوامل سازمانی از مدل جورسكی و كوهلی و برای سنجش گرایش به كارآفرینی از مدل كوین و اسلویناستفاده شده است. در پایان این نتیجه حاصل شد كه دستیابی به نوآوری، ابتكار عمل و ریسك پذیری در بانك ها مستلزم حمایت مدیریت عالی، وجود روابطسازنده بین واحد سازمانی و وجود ویژگهایی نظیر عدم تمركز و رسمیت و نیز سیستم پاداش كارآمد و موثر می باشد كه در این رابطه پیشنهاداتی جهت بهبود گرایش به كارآفرینی در بانك های خصوصی ارائه شده است. واژه های كليدی: ، ، ،