پايش روند تغييرات كمي و كيفي منابع آب سطحي حوضه سيمينه‌رود

افزايش جمعيت ايران از طرفي و وقوع خشكسالي هاي مكرر از طرف ديگر مديريت منابع آب را با چالش جدي مواجه كرده است. تغيير اقليم و خشك شدن تالاب ها و درياچه ها مانند درياچه اروميه و منابع آب شيرين، اهميت استفاده پايدار از منابع آب زيرزميني را افزايش داده است. به همين دليل بررسي منابع آب زيرزميني از نظر كمي و كيفي و ارتباط آن با خشكسالي هاي هواشناسي و خشك شدن منابع آب سطحي تأثيرگذار بر روي اقليم منطقه و تغييرات آب و هوايي خرد براي مديريت پايدار كشور از اهميت بسزايي برخوردار است. در اين تحقيق به بررسي روند كمي و كيفي منابع آب حوضه سيمينه رود پرداخته شده است. . بررسي روند تغييرات بارش در آزمون مان-كندال و سن افزايش روند را براي بارش در حوضه سيمينه رود نشان داد. پارامترهاي كيفي آب سطحي در ناحيه داشبند بدون روند بوده و در كاولان داراي روند كاهشي بودند. آزمون سن مقدار پارامترهاي EC و TDS در آب سطحي نيز در اكثر ايستگاه ها افزايش داشت.