حوزه انقلابي، حفظ و تداوم نظام جمهوري اسلامي ايران

بي‏شك حوزه‏هاي علميه به ميزان خصلت‏هاي ذاتي و كاركرد اصلي خود حامي نظام‏هاي اسلامي بوده و هستند و نقش مراجع، طلاب و روحانيت در سدۀ گذشته، به‏ويژه انقلاب اسلامي، نقشي آوانگارد و پيشرو بوده است. بعد از ايده مقام معظم رهبري در خصوص حوزه‏هاي علميه مبني بر انقلابي‏بودن، اين تحقيق به دنبال رصد عوامل حفظ روحيۀ انقلابي‏گري در كنار كاركرد حفظ، حمايت و انتقاد سازنده از نظام اسلامي ايران مي‏باشد. طبعاً اين امر مستلزم گفتمان انقلابي و عملياتي مي‏باشد تا در فرايندي مقبول و سنجيده، جلوي پويش‏هاي خطرناكي كه به انقلاب‏زدايي از حوزه‏هاي علميه مي‏انجامد، گرفته شود و عوامل حفظ روحيۀ انقلابي‏ كه سرچشمه‏اي متعالي چون انديشۀ سياسي حضرت امام خميني1 ومقام معظم رهبري دارد، نيز تبيين گردد. در اين تحقيق چون موضوع، حوزه انقلابي و مسئله حفظ نظام است، با استفاده از روش توصيفي- تحليلي گزينه‏هاي اساسي و بنيادي براي امر نظارت و حمايت نظام سياسي جمهوري اسلامي ايران در سه مؤلفه فرهنگ، اقتصاد و سياست در نظر گرفته شده است كه در مجموع به شش خصلت مهم حوزه انقلابي از جمله روزآمدي در فرهنگ اسلامي، ترويج فرهنگ تعاملي و گفتگو، روحيه فقرستيزي، روحيه حل مشكلات اقتصادي ومعيشتي مردم، خلاقيت و تفكر سيستمي در سياست و سرانجام مروج مشاركت سياسي رقابتي پرداخته شده است؛ البته در هر محور ابتدا به ويژگي خصلت‏هاي حوزه انقلابي و سپس به نقش نظارتي و آن‏گاه به پيامد و تأثير مثبت و منفي اين خصلت‎هاي حوزه انقلابي اشاره شده است.