چالش هاي اجراي پروتكلهاي تلقيح در زمان ثابت در گله هاي گاوهاي شيري ايران

با انتخاب گاوهاي شيري پرتوليد به منظور تامين نيازهاي جوامع انساني، به دلايل متعددي باروري آنها كاهش يافته است. يكي از راهكارهاي مهم براي بهبود باروري، استفاده از برنامههاي تلقيح در زمان ثابت ميباشد. در بسياري از واحدهاي شيري در زمان تست پاكيزگي رحم بعضي از اين برنامههاي هورموني را شروع مينمايند. هر چند بعضي از اين تزريقات موثر واقع ميشود اما در زمان تلقيح گاو، بدليل فراهم نبودن شرايط مناسب تلقيح، ميزان باروري پايين ميباشد. از جمله دلايل مهم اين كاهش باروري، اجراي زودهنگام اين برنامهها و عدم تطابق تزريقات مورد نظر با شرايط تخمداني و رحمي گاو و همچنين نمره بدني آن ميباشد. دورهي شيردهي گاو )شكم(، بيماريهاي پيرامون زايمان، شروع و ادامه فعاليت طبيعي تخمدان پس از زايش، حضور جسمزرد، عفونت رحمي و فصل سال از ديگر عوامل مهم موثر ميباشند. چنين بنظر ميرسد كه با گذشت زمان بدليل فعاليت تخمداني مناسبتر و بهدنبال درمانهاي مناسب رحمي، شرايط مطلوب جهت نگهداري آبستني فراهم گرديده و از طرفي شرايط متابوليكي گاو در زمان تلقيح باعث پاسخ مناسب به برنامههاي هورموني گرديده و در نهايت منجر به باروري مناسب گاو شيري خواهد شد.