مقايسه مقاومت واقعي ستون مركب با نتايج حاصل از روابط آيين‌نامه‌هاي ACI و AISC-LRFD

در دهه اخير، استفاده از ستون مركب ساخته شده از نيمرخ فولادي كه توسط بتن مسلح احاطه شده است، در سازه هاي متوسط و بلند مرتبه، افزايش چشم گيري يافته است. اين نوع ستون مركب داراي ظرفيت بار-تغيير مكان و سختي بزرگتري بوده و پوشش بتني آن، مي تواند نقش محافظ را براي فولاد در برابر آتش ايفا نمايد. در آيين نامه هاي ACI-318-14 و AISC-LRFD 2010 دو روش متفاوت براي طراحي ستون مركب استفاده شده است. محاسبه مقاومت مقطع بر اساس اين دو آيين نامه، نتايج متفاوتي را بدست مي دهد. آيين نامه ACI-318-14 براي طراحي ستون مركب از ضوابط بكار رفته براي ستون بتن مسلح معمولي تبعيت مي كند. در مقابل روابط آيين نامه AISC-LRFD 2010 براساس ضوابط ستون هاي فولادي ارائه شده است. هدف از انجام اين تحقيق، بررسي تفاوت بين روابط ارائه شده توسط دو آيين نامه براي طراحي ستون مركب و همچنين ارزيابي ميزان دقت اين روابط با مدل واقعي ستون مي باشد. بنابراين، در اين مقاله ابتدا روابط ارائه شده توسط دو آيين نامه مورد بررسي قرار مي گيرد و سپس نتايج حاصل از اين روابط براي چند نمونه ستون مركب، با نتايج حاصل از آناليز آنها در برنامه ANSYS و نتايج آزمايش هاي انجام شده توسط محققين مختلف، مقايسه مي گردد.