انتخاب سنجه شدت كارا براي ارزيابي لرزه‏اي حداكثر شتاب طبقه در سازه‏هاي خمشي بتن آرمه

در مدل مهندسي زلزله براساس عملكرد متغير واسطه‏‏‏اي كه نتايج تحليل خطر لرزه‌اي را با نتايج آناليز لرزه‌اي سازه مرتبط مي‌كند سنجه شدت (Intensity Measure) ناميده مي‌شود. يك سنجه شدت كارا قادر است كه پاسخ سازه را با پراكندگي كم پيش‌بيني كند، بنابراين استفاده از آن قابليت اطمينان ارزيابي عملكرد‌ لرزه‌اي سازه را افزايش مي‌دهد. در اين پژوهش براي بررسي كارايي سنجه‌هاي شدت برداري در پيش‌بيني حداكثر شتاب طبقه (MSA) به عنوان پاسخ سازه از تحليل ديناميكي غيرخطي با استفاده از مجموعه‏اي از شتابنگاشت‏ها استفاده شده است. بررسي كارايي سنجه‌هاي شدت برداري در سطوح مختلفي از Sa(T1) (روش مقياس كردن نواري) انجام شده است تا بتوان تغيير كارايي را نسبت به تغيير ميزان غيرخطي شدن پاسخ سازه بررسي كرد. نتايج بررسي‏ها نشان داد كه دو پارامتر Sa(T1)/PGA و Sa(T1)/ASI به عنوان پارامتر دوم سنجه‏هاي شدت برداري(Sa(T1), Sa(T1)/PGA) و (Sa(T1), Sa(T1)/ASI) در مقايسه با ساير پارامترها همبستگي بيشتري با حداكثر شتاب طبقه دارند. بنابراين اين دو سنجه شدت براي ارزيابي حداكثر شتاب طبقه به عنوان دو سنجه شدت برداري كارا پيشنهاد مي‏شوند.