تأثير ورزش صبحگاهي بر پيشرفت تحصيلي دانش آموزان پسر مقطع دبيرستان شهر مباركه

هدف از پژوهش حاضر، بررسي تأثير ورزش صبحگاهي بر پيشرفت تحصيلي دانش آموزان پسردبيرستان شهرستان مباركه اصفهان مي‌باشد. جامعۀ آماري تحقيق شامل 36 دبيرستان در سال تحصيلي94- 93 است كه درآنها بيش از 1700 دانش آموز مشغول به تحصيل بودند. 90 دانش آموز يك آموزشگاه از سه كلاس پايه دوم آن به طور داوطلبانه براي نمونۀ تحقيق انتخاب شدند. پس ازهمسان سازي آنها برمبناي قد، وزن، سن و پيش آزموني كه از دروس املاي فارسي. فيزيك، رياضي و شيمي به عمل آمد، نمونه‌ها به طور تصادفي به دوگروه 45 نفري آزمايشي و كنترل تقسيم شدند.گروه آزمايشي به مدت 8 هفته قبل ازورود به كلاس، به ورزش صبحگاهي پرداخت؛ در حالي كه گروه كنترل درمدت فوق، ورزش صبحگاهي انجام نداد. پس از پايان 8 هفته، از هر دو گروه آزمايشي و كنترل از دروس مزبور پس آزمون گرفته شد. براي پي بردن به تاثير ورزش صبحگاهي از آزمون t استنودنت استفاده شد. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه در پنج درس بين ميانگين نمرات پيش آزمون و پس آزمون گروه آزمايشي تفاوت معنادار وجود دارد و ميانگين نمرات گروه آزمايشي از ميانگين نمرات گروه كنترل در همه دروس بالاتر بوده و تفاوت بين ميانگين ها از نظر آماري معنادار هست. لذا به مسئولين و برنامه ريزان آموزش و پرورش پيشنهاد مي گردد نسبت به هدفمند نمودن ورزش صبحگاهي در مدارس اهتمام ويژه به عمل آورند.