بررسي سطح فعاليت‌بدني و عادات‌ غذايي زنان و رابطه آن با سلامت‌عمومي و شيوع‌چاقي

هدف از اجراي اين تحقيق، بررسي سطح فعاليت‌بدني و عادات‌غذايي و رابطه آن با سلامت‌عمومي و شيوع‌چاقي در زنان شهر قزوين بود. در اين مطالعه توصيفي- تحليلي، 500 نفر از زنان 20 تا 50 ساله شهر قزوين با روش نمونه‌گيري در دسترس (مراجعه حضوري به كلينيك) مورد بررسي قرار گرفتند. ابزارهاي تحقيق شامل پرسشنامه اطلاعات فردي، پرسشنامه فعاليت‌بدني بك (براي ارزيابي ميزان فعاليت‌بدني) پرسشنامه تغذيه آدامي و كوردرا (براي تعيين عادات غذايي) و پرسشنامه سلامت‌عمومي (GHQ) (براي ارزيابي سلامت‌عمومي) بود. متغيرهاي تركيب بدن (درصد چربي بدن، چاقي شكمي) با استفاده از دستگاه بادي كامپوزيشن اندازه گيري شد. از آزمون كروسكال‌واليس، خي‌دو، يومن‌ويتني و ضريب‌همبستگي‌اسپيرمن در سطح اطمينان 95 درصد براي بررسي ارتباط ميان متغيرهاي تحقيق استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد گروه سني 40 تا 50 سال نسبت به دو گروه‌ سني ديگر (20-30 و 30-40 سال)كمترين ميزان فعاليت‌بدني، كمترين امتياز سلامت‌عمومي و عادت‌هاي‌غذايي و بيشترين ميانگين درصد چربي و چاقي شكمي را داشتند. شيوع اضافه‌وزن و چاقي در آزمودني هاي تحقيق به‌ترتيب 58 و 31.5 درصد بود. طبقه چاق كمترين ميزان فعاليت‌بدني را داشتند. در مجموع نتايج تحقيق حاضر نشان داد كه بين تحصيلات پايين، عادات غذايي نادرست، و فعاليت بدني كم با سلامت عمومي شيوه اضافه وزن و چاقي ارتباط معني داري وجود دارد (P ≤ 0.05). در نتيجه، آموزش و انتقال دانش به خانواده ها در خصوص هرم غذايي و هرم فعاليت بدني در جهت اصلاح شيوه‌زندگي به ‌عنوان بهترين روش پيشگيري از چاقي و اضافه‌وزن و بيماري‌هاي‌مرتبط با چاقي ضروري مي‌باشد.