اثر تمرين متقاطع دو-شنا به شكل HIT بر توان هوازي و بي­هوازي دوندگان نيمه­استقامت زن

پژوهشگران و مربيان، دائم در جستجوي مؤثرترين روش­ها براي افزايش اجراي ورزشي هستند. هدف از پژوهش حاضر، بررسي پاسختوان هوازي و توان بي­هوازي با اسيدلاكتيك به دو نوع تمرينHITبود. در اين پژوهش، 16نفر از دوندگان نيمه استقامت زن خرم آباد(سن: 2.89±22 سال، قد: 4.76± 165.8سانتيمتر، وزن 8.52±58 كيلوگرم)به صورت داوطلبانه انتخاب و بهطور تصادفي به دو گروه تقسيم شدند. گروه اول تمرين HIT دو و گروه دوم تمرينHIT دو-شنا را به صورت تركيبي سه روز در هفته (دو روز دو و يك روز شنا)، به مدت چهار هفته انجام دادند. براي تعيين توان هوازي و توان بي­هوازي با اسيد لاكتيكبهترتيب از آزمون­هاي Bruceبيشينه و RASTاستفاده شد. براي تحليل داده­ها از آزمون­هايTزوجي و مستقل استفاده شد. نتايج نشان داد كه در دو گروه توان هوازي افزايش غيرمعنادار (گروه اول: 0.121=p، گروه دوم: 0.259=p) و توان بي­هوازي با اسيد لاكتيك افزايش معنادار (گروه اول: 0.034=p، گروه دوم: 0.022=p) داشت. هم چنين دو نوعتمرين اثر يكساني بر توان هوازي (0.672=p) و توان بي­هوازي با اسيدلاكتيك (0.079=p) داشتند.نتيجه ­گيري: دو نوع تمرين HIT اثر مشابهي بر توان هوازي و توان بي­هوازي با اسيدلاكتيك دوندگان زن نيمه استقامت دارند.