تاثير يك دوره تمرين كوتاه‌مدت و كم حجمHIIT بر مقاومت انسوليني زنان دچار اضافه‌وزن و مبتلا به ديابت نوع دو

مقاومت به انسولين، مشخص‌كننده‌ي ديابت نوع دو است و به اين معناست كه در تعامل بين انسولين و سلول‌هاي هدف، مقاومت ايجاد مي‌شود؛ بنابراين سلول‌ها نسبت به هورمون انسولين و آثار آن حساس نيستند.هدف از پژوهش حاضر تعيين تأثير يك دوره تمرين كوتاه‌مدت HIIT بر مقاومت انسوليني زنان دچار اضافه وزن و مبتلا به ديابت نوع دو است. مواد و روش‌ها: تعداد20 نفر بيمار ديابت نوع دو، به دو گروه كنترل و تمرين تقسيم شدند. گروه تمرين به مدت 2 هفته و هر هفته 3 جلسه تمرين HIIT (دويدن بر تردميل) را انجام داداند. اضافه بار هر دو جلسه يك بار و به‌صورت افزايش تكرارها بود. قبل از اولين جلسه‌ و 24 ساعت بعد از آخرين جلسه­ي تمرين، نمونه­هاي خوني جمع­آوري و براي اندازه­گيري به روش ELISA استفاده گرديد. نتايج t تست مستقل پس‌آزمون‌هاي گروه تمرين نسبت به گروه كنترل نشان از كاهش معنادار سطح گلوكز و انسولين سرم و كاهش مقاومت به انسولين در بيماران مبتلا به ديابت داشت (p 0.05). به‌طوركلي نتايج پژوهش نشان داد كه يك دوره تمرين كوتاه‌مدت HIIT مي‌تواند عامل مهمي در بهبود هموستاز گلوكز و كاهش مقاومت به انسولين در زنان دچار اضافه‌وزن و مبتلابه ديابت نوع دو باشد.