فاصله طبقاتي از ديدگاه منشور حقوق شهروندي: كاهش يا افزايش

حقوق شهروندي ناظر به حقوق فطري انسان است و سلب ناپذير، غير قابل تخلف و ازلي و ابدي است . از طرفي هدف حقوق شهري، وصول به دو مقصود نظم و عدالت است. گاهي موارد دستيابي به هردو هدف ميسر نيست و ناچارا يكي فداي ديگري مي شود. فاصله طبقاتي از جمله مصاديق عدالت اجتماعي است. مطالعات جامعه شناسان نشان مي‎دهد كه پيامد فاصله طبقاتي، نابهنجاريها و بزهكاريهاي فردي و گروهي پيكره جامعه را مورد تهديد قرار داده و به عنوان خطري جدي در ايجاد نظم و امنيت اجتماعي جلوه گر شده است. هدف از پژوهش حاضر بررسي فاصله طبقاتي از ديدگاه منشور حقوق شهروندي: كاهش يا افزايش است. اين مطالعه به صورت توصيفي-پيمايشي انجام شده و جامعه آماري آن را اساتيد و متخصصين جامعه شناسي تشكيل دادند.نمونه آماري شامل 100 تن افراد جامعه بودند كه به شكل در دسترس انتخاب و به پرسشنامه محقق ساخته پاسخ دادند. از آزمون كلموگروف- اسميرنوف براي بررسي توزيع داده ها و از آزمون دوجمله ي براي تحليل داده ها استفاده شد. نتايج نشان داد كه منشور حقوق شهروندي انساني مي تواند زمينه ساز برخورداري از حق احترام برابر،‌ آزادي، امنيت، آسايش، آگاهي و حق پيشرفت باشد و اين عوامل مي توانند باعث كاهش فاصله طبقاتي در جامعه باشند. بنابراين همه قوانين و مقررات شهري بايد مبتني بر مجموعه اي از اصول منطقي بوده و مسوولان خدمات شهري بايد كليه موانع و مشكلاتي را كه موجب نقض اين اصول مي شوند برطرف نمايند تا موجب كاهش فاصله طبقاتي در جامعه شود.