رابطه عوامل نگهدارنده شغلي و تعهد سازماني دبيران تربيت بدني

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطة بين عوامل نگهدارندۀ شغلي و تعهد سازماني دبيران تربيت بدني استان گيلان است. جامعة آماري پژوهش را كلية دبيران تربيت بدني (598نفر) مدارس دورۀ راهنمايي و متوسطه استان گيلان تشكيل ميدادند كه 234نفر به صورت تصادفي به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه هاي عوامل نگهدارندۀ شغلي اينگلس، چاك و پاستور .1996و تعهد سازماني مير و آلن .1997بود كه روايي آن توسط 10نفر ازاستادان دانشگاهي و 10نفر ازدبيران باتجربة تربيت بدني تاييد و ضريب پايايي پرسشنامه ها به ترتيب 0.87و 0.84برآورد شد. تحليل دادهها با استفاده از آزمون ضريب همبستگي اسپيرمن در سطح p 0.05نشان داد بين كل عوامل نگهدارندۀ شغلي با تعهد سازماني r=0.77و بين عاملهاي نگهدارندۀ شرايط كاري r=0.66شناسايي و احترام r=0.86و عامل جامعيت و برابري r=0.74با تعهد سازماني رابطة مثبت و معنيداري وجود دارد. بنابراين بر خلاف يافتههاي قبلي كه عوامل انگيزشي و سطوح بالاتر نيازها را در تعهد سازماني موثر ميدانستند، مديران ميتوانند با بهبود عوامل نگهدارندۀ كاري دبيران، تعهد سازماني را افزايش دهند.