تاثير روش تدريس و روش ارزشيابي بر اجراي موثر درس تربيت بدني دانش‌آموزان كم توان‌ذهني استان خوزستان

درس تربيت بدني وورزش ،بخشي سازنده دربرنامه هاي آموزشي مدارس و وسيله ورزشي براي تأمين سلامتي، نشاط وتعادل هيجاني وتربيت اجتماعي است. پژوهش حاضر توصيفي - پيمايشي و به روش ميداني انجام شده است. جامعه آماري اين تحقيق شامل تمامي دبيران ورزش مدارس استثنايي استان خوزستان، مدارسي كه دانش‌آموز كم توان ذهني دارند مي‌باشند، و نمونه‌گيري به‌روش تمام شمارانجام شد. (46= N). ابزار جمع آوري داده­ها پرسشنامه محقق ساخته 20 سوالي بود كه روايي صوري پرسشنامه توسط 14 نفر از اساتيد تربيت بدني و كارشناسان باسابقه تربيت بدني انجام شده است. براي انجام پايايي، پرسشنامه بين 25 نفر از دبيران مدارس استثنايي توزيع شد و آلفاي كرونباخ برابر با 0.91 محاسبه شد. روش‌هاي آمار توصيفي جهت توصيف متغير­هاي تحقيق و از روش‌هاي آمار استنباطي(آزمون فريدمن،يومن ويتني) جهت آزمون فرضيه­ها استفاده شد و سطح معني‌داري (0.05= p) تعيين شد. يافته‌هاي تحقيق نشان داد كه روش تدريس در اولويت بالاتري نسبت به روش ارزشيابي قرار دارد. براساس نتايج تحقيق پيشنهاد مي‌شود به روش تدريس و روش ارزشيابي درس تربيت بدني توجه ويژه شود، تا از طريق درس تربيت بدني بتوان به رشد و توسعه ابعاد جسماني، رواني دانش‌آموزان كم‌توان‌ذهني كمك مضاعف شود.