حقوق شهروندي و آموزه هاي اسلام

حقوق شهروندي از گذشته هاي دور مورد توجه اديان الهي به ويژه دين اسلام بوده است. و امروزه حقوق شهروندي با محوريت آموزه هاي ديني در اسلام با توجه به ظرفيت بالا و غناي خود باحقوق شهروندي رايج در دنياي غرب علي رغم شباهتها ، تفاوت هاي بسياري نيز دارد. از اين رو مي توان با استفاده از منابع اسلامي طرحي جامع در حقوق شهروندي و پيشرفت آن ارائه كرد. حقوق شهروندي در واقع تركيبي از وظايف و مسئوليت هاي شهروندان در قبال يكديگر و حقوقي كه مديران و مسئولين وظيفه ي تأمين آن را بر عهده دارند مي باشد. با عنايت به مباني و منابع معتبر دين اسلام اعم از آيات و روايات به دست مي آيد كه احكام اسلامي در اين زمينه بسيار متعالي است و هنوز پس از قرنها نكات و ظرايف آن مغفول مانده و كما هو حقه به آن توجه نشده است. مواردي مانند: مساوات و برابري، امنيت، حقوق همسايگان، حق احترام به بزرگان، رعايت كرامت انسان، حق دادخواهي، حق آموزش و پرورش، حق برخورداري از تأمين اجتماعي و.....تنها بخشي از آموزه هاي كامل و جامع آن است. در واقع حقوق شهروندي در اسلام ريشه در منابع غني، عميق و همه جانبه آن دارد. چرا كه در آموزه هاي اسلامي انسان جانشين و خليفه خدا و حاكم در روي زمين و شايسته ي تكامل و سعادت ابدي و داراي فطرتي پاك و خداجو و مختار و آزاد و در عين حال مسئول است. از اين رو در اين مقاله سعي در تبيين ارتباط وثيق حقوق شهروندي با آموزه هاي اسلام و بيان نوع ارتباط ميان آن دو در جهت گسترش دامنه اين حقوق و جايگاه آن با روش توصيفي، تحليلي است.