تأثير مداخله ­پس­ گستر و فاصله جلسات تمرين بر يادگيري ناپيوسته بازي شبيه‏ سازي شده تنيس

هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير مداخله پس­گستر و فاصله جلسات تمرين بر يادگيري ناپيوسته بازي شبيه­سازي شده تنيس بود. از بين دانشجويان دختر دانشگاه سمنان تعداد 30 نفر به عنوان نمونه انتخاب و به صورت انتساب تصادفي به سه گروه مداخله­پس­گستر، تمرين با فاصله كمتر از يك ساعت و گروه كنترل تقسيم شدند. براي سنجش يادگيري ناپيوسته از بازي شبيه­سازي شده تنيس كه در رايانه و با استفاده از صفحه كليد اجرا، و قوانين و شيوه امتياز­دهي شبيه به بازي واقعي بود، استفاده شد. براي ميزان يادگيري ناپيوسته از مقدار اختلاف بدست آمده از آخرين نمره جلسه اول با اولين نمره جلسه دوم استفاده شد. نتايج پژوهش حاضر نشان داد تفاوت معناداري در نمرات يادگيري ناپيوسته بين گروه­ ها وجود دارد. بر اين اساس افرادي كه در حال تمرين و ارتقاء يادگيري مهارت­ ها و تكاليف هستند، بايد بر فاصله بين جلسات تمرين و همچنين عوامل مداخله ­گر و فعاليت­هاي روزانه خود نيز توجه داشته باشند تا يادگيري مهارت­ ها و تكاليف دچار اختلال نشده و از تمرين خود بهره بالاتري ببرند.