تأثير دستورالعمل ­هاي مختلف كانون توجه همراه با خودگفتاري آموزشي بر يادگيري مهارت پرش طول

دستورالعمل­هاي مختلف كانون توجه نقش مهم و تعيين كننده­اي در يادگيري مهارت­هاي ورزشي دارد. هدف اين تحقيق بررسي دستورالعمل­هاي مختلف توجه همراه با خودگفتاري بر يادگيري مهارت پرش طول بود. اين پژوهش از نوع نيمه تجربي بود و از طرح عاملي 4 در 3 همراه با پيش­آزمون، اكتساب و يادداري استفاده شد. جامعه آماري اين را كليه دانش­آموزان دبيرستان شهر اهواز تشكيل دادند. از بين آنان 48 نفر به صورت تصادفي انتخاب و در 4 گروه توجه دروني با خودگفتاري، توجه بيروني نزديك با خودگفتاري، توجه بيروني دور با خودگفتاري و گروه كنترل قرار گرفتند. نتايج نشان داد هر 4 گروه از پيش­آزمون تا اكتساب پيشرفت داشتند (p≤0.05). بهترين نتايج با توجه به ميانگين­ها مربوط به گروه توجه بيروني بود. علاوه بر اين نتايج نشان داد كه در مرحله يادداري نسبت به اكتساب ميزاني از يادگيري آموخته شده مهارت به دليل عدم تمرين از بين رفته است. اگرچه خودگفتاري آموزشي باعث بهبود اكتساب و يادداري مهارت پرش طول (جفتي) در مراحل ابتدايي يادگيري مي­شود، اما احتمالاً دستكاري نوع كانون توجه به صورت خودگفتاري تاثير چنداني بر اكتساب و يادداري پرش طول ندارد.