حقوق شهروندي وآلودگي هوا

حقوق شهروندي مجموعه هنجارهاي حاكم بر روابط انسانها به منزله شهروندان يك جامعه است. انسان هايي كه به منظور تأمين و تضمين امنيت در روابط ميان يكديگر و در راستاي پاسداشت حقوق حداقلي براي كليه اعضاي جامعه ، از بخشي از حقوق و آزاديهاي فردي حداكثري كه در زندگي طبيعي براي ايشان متصور بوده است ، صرف نظر نموده اند تا در نتيجه آن به زندگي اجتماعي در قالب همزيستي مسالمت آميز نائل گردند . آلودگي هوا به علت تهديدات جدي‌ كه عليه بهداشت و سلامتي و محيط ‌زيست سالم شهروندان دارد ، نقض حقوق شهروندي تلقي مي‌شود. حق حيات و برخورداري از محيط زيست سالم جزو حقوق طبيعي هر شهروندي است. اين حقوق لاينفك و فاقد هر نوع شرط و شروطي است و دولت به عنوان متولي ايجاد شرايط زيست سالم مكلف به تامين امكانات و شرايط لازم براي برخورداري همه شهروندان از هواي پاك و محيط زيست سالم است . در اين تحقيق موضوع آلودگي هواي كلانشهرها و حق شهروندان در دارا بودن هواي پاك مورد بررسي قرار مي¬گيرد. متاسفانه با وجود تصريح قانون در ممنوعيت آلودگي هوا ما فاقد رويه قضايي مشخصي در اين خصوص هستيم. كاهش آلودگي هوا و محيط زيست نيازمند مشاركت گسترده شهروندان و دولت‌هاست. مسلما دولت‌ها بدون مشاركت و همكاري مردمانشان نمي‌توانند در كاهش آلودگي هوا موفق باشند و اين نيازمند فرهنگ‌سازي از طريق آموزش است. كليد داشتن يك زندگي سالم در كلانشهرها ، شناسايي منابع آلودگي هوا و پياده‌سازي راه‌هاي عملي متوقف كردن اين آلودگي است. براي جلوگيري از تبديل شدن مشكل آلودگي به يكي از مسائل و مشكلات حاد مثل مرگ و مير انسان‌ها ، نياز به يك جنبش محيط زيستي با مشاركت حداكثري شهروندان احساس مي‌شود.