رابطه كمال‌گرايي و خودنمايي با خودتعييني در دانشجويان

هدف كلي پژوهش حاضر تعيين رابطۀ علّي كمال‌گرايي و خودنمايي با خودتعييني بود. روش تحقيق توصيفي از نوع همبستگي بوده، از نظر هدف كاربردي و به لحاظ جمع آوري اطلاعات ميداني مي باشد.جامعه آماري مورد مطالعه، 400 نفر از دانشجويان ورزشكار استان تهران تشكيل دادند كه به صورت نمونه­گيري در دسترس انتخاب شدند. براي انجام اين پژوهش از سه پرسشنامه كمال­گرايي مثبت و منفي تري- شورت و همكاران (1995)، خودنمايي در ورزش گميج و همكاران (2004) و خودتعييني ماركلند و توبين (2004) استفاده گرديد. بررسي رابطۀ علّي از معادلات ساختاري نشان داد كه بينكمال­گرايي سازگار و ناسازگار با خودتعييني رابطه علي وجود ندارد. همچنين بين خودنمايي انگيزش تأثير و ساختار تأثير با خودتعييني رابطه علي وجود دارد. با توجه به يافته تحقيق پيشنهاد مي­شود از طريق كنترل عوامل انگيزشي دانشجويان ورزشكار ميزان خودتعييني آن­ها را كنترل كنند.