ارتباط چاقي با مشاركت درفعاليت بدني اوقات فراغت (LTPA و DPA ) كارگران استان تهران

هدف از مطالعۀ حاضر بررسي ارتباط چاقي با فعاليت بدني اوقات فراغت ( APTL 1) و ( APD 2) كارگران استان تهران مي باشد . منظور از فعاليت هاي بدني اوقات فراغت ، فعاليت هايي همچون تمرين ، ورزش ، فعاليت هاي تفريحي يا سرگرمي است كه با فعاليت هاي منظم و وظايف شغلي ، كارهاي خانه يا تردد روزمره ، مرتبط نمي باشد كه اين فعاليت ها، طي يك هفته ( APTL) و همچنين در طي يك روز ( APD ) مورد بررسي قرار گرفت . نمونه آماري تحقيق 376 كارگر شامل: 101 نفر زن و 275 نفر مرد مي باشند كه در پنج رده سني طبقه بندي شدند . اكثر آزمودنيها در رده سني 44-35 سال ( 73.32 درصد ) ، داراي مدرك ديپلم ( 44.51 درصد ) و وضعيت شغلي قراردادي ( 93.36 درصد ) بودند . از نظر وضعيت سلامتي نيز 40.61 درصد آنها در وضعيت سلامت خوب قرار داشتند . جمع آوري داده ها از طريق پرسشنامه اطلاعات فردي و مشاركت در فعاليت بدني اوقات فراغت ( كائي گانگ لي ، 2010 ) انجام شد .به منظور توصيف داده ها از روش هاي آمار توصيفي و براي بررسي ارتباط بين BMI با APTL و APD از ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد (P 0.05 ) . براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار SPSS و نرم افزار Win STAT استفاده گرديده است.يافته هاي تحقيق نشان داد ارتباط معني داري بين چاقي و فعاليت بدني اوقات فراغت طي هفت روز هفته ( APTL ) وجوددارد ( r= -0.62 ) و هرچه ميزان مشاركت افراد در فعاليت بدني اوقات فراغت بيشتر باشد ميزان چاقي در افراد كمتر خواهد بود ، همچنين ارتباط بين چاقي با فعاليت بدني روزانه ( APD ) افراد نيز ( r= -0.31 ) نشان مي دهد هرچقدر افراد در طي يك روز در فعاليت هاي بدني مشاركت بيشتري داشته باشند ميزان شيوع چاقي در آنها كمتر خواهد بود . لذا با توجه به نتايج تحقيق ضروري است تا كارفرمايان و نهادهاي مسئول در امور رفاهي و ورزشي كارگران نسبت به تدوين و اجراي برنامه هاي مدون در راستاي برگزاري و اجراي فعاليت هاي ورزشي در محيط كار ، بويژه در اوقات فراغت كارگران تصميمات جدي اتخاذ نمايند . بديهي است تداوم برنامه هايي همچون زنگ ملي ورزش كارگري و توسعه و ترويج ورزش و پرداختن به آن در محيط كار مي تواند گام موثري در جهت نيل به اهداف ياد شده باشد .