مقايسه ميزان گرايش به خودكشي و آسيب پذيري نسبت به سوء مصرف مواد مخدر در نوجوانان خانواده هاي طلاق و عادي

مقدمه و هدف: از هم پاشيدگي خانواده و جدايي والدين زمينه را براي نابودي فرزندان و گرايش به آسيب هاي اجتماعي را فراهم مي آورد، در اين راستا هدف از انجام تحقيق پيشرو مقايسه ميزان گرايش به خودكشي و آسيب پذيري نسبت به سوء مصرف مواد مخدر در نوجوانان خانواده هاي طلاق و عادي مي باشد. مواد و روش: پژوهش حاضر از نوع توصيفي و مقايسه اي مي باشد ، جامعه آماري شامل تمامي نوجوانان شهر اروميه و نمونه مورد مطالعه به صورت تصادفي در دسترس انتخاب شده و شامل 50 نفر (25 نفر از نوجواناني كه والدينشان از هم جدا شده اند و 25 نفر نوجوان با والدين بهنجار)مي باشند، جهت جمع آوري داده ها از پرسشنامه آسيب پذيري نسب به سوء مصرف مواد نجفي و بيگدلي و پرسشنامه افكار خودكشي بك استفاده شد، داده هاي بدست آمده با استفاده از آزمون همبستگي پيرسون و بوسيله نرم افزار Spss 22 تجزيه و تحليل گرديد. يافته ها: يافته هاي بدست آمده نشان داد كه ميزان گرايش به خودكشي و آسيب هاي اجتماعي به سوء مصرف مواد در نوجوانان خانواده هاي طلاق و عادي با هم تفاوت معناداري وجود دارد.(p. 05) استنتاج: با توجه به يافته هاي بدست آمده مي توان نتيجه گرفت كه ميزان گرايش به خودكشي و آسيب پذيري اجتماعي نسبت به سوء مصرف مواد مخدر در نوجوانان خانواده هاي طلاق بيشتر از نوجوانان خانواده هايي مي باشد كه والدين آنان از هم جدا نشده اند.