پيش بيني صميميت زناشويي بر اساس طرح واره هاي ناسازگار اوليه و سبكهاي دلبستگي در دانشجويان متاهل دانشگاه علوم انتظامي امين

اين اعتقاد وجود دارد كه همه انسان‌ها يك نياز پايه و اساسي به برقراري روابط صميمانه دارند. صميميت يك نياز روانشناختي اوليه و اصلي در نظر گرفته مي‌شود. صميميت يك مشخصه كليدي و مهم روابط زناشويي و از ويژگي‌هاي بارز يك ازدواج موفق به شمار مي‌آيد. اين ويژگي به وجود تعامل بين همسران اشاره مي‌كند نبود يا كمبود آن يك شاخص آشفتگي در روابط زناشويي است. اين تحقيق قصد دارد بررسي قدرت پيش بيني متغيرهاي طرح‌واره‌هاي ناسازگار اوليه و سبك دلبستگي براي صميميت زناشويي را مورد بررسي قرار دهد. در اين تحقيق هدف پيش‌بيني يك يا چند متغير ملاك (كه در اين تحقيق صميميت زناشويي مي‌باشد) از يك يا چند متغير پيش‌بين (كه در اين تحقيق سبك دلبستگي و طرح‌واره‌هاي ناسازگار اوليه انتخاب شدند) است. اين تحقيق را مي‌توان كاربردي تلقي كرد كه روش استنتاج اطلاعات با توجه به انتخاب نمونه به صورت تصادفي و قابليت تعميم آن به صورت استقرايي بوده و به دليل استفاده از پرسشنامه و همچنين كيفي بودن متغيرهاي مستقل طرح تحقيق پيمايشي محسوب مي شود. روش جمع‌آوري اطلاعات به صورت ميداني مي‌باشد و محقق با استفاده از كتابخانه، يادداشت‌برداري از مقاله‌هاي تحقيقي به كسب اطلاعات مورد نياز مي پردازد. همه افراد به كمك پرسشنامه طرح واره هاي ناسازگار اوليه يانگ، دلبستگي كولينز و ريد و صميميت باگاروزي مورد ارزيابي قرار گرفتند و براي تحليل داده ها از روش همبستگي و ضريب رگرسيون استفاده شد و نتايج نشان داد كه طرحواره هاي ناسازگار اوليه كه در گام اول وارد معادله پيش بيني صميميت شد، در سطح معناداري 001/0 صميميت را در زوج ها پيش بيني نمود. بررسي ضرايب رگرسيون نشان داد كه بعد ديگرجهت مندي در سطح معناداري 05/0 و بعد خودگرداني و عملكرد مختل در سطح معناداري 01/0 صميميت را در زوجها پيش بيني مي كند. در مقابل ضرايب رگرسيون مربوط به ابعاد گوش به زنگي، بريدگي و طرد و محدوديت هاي مختل در سطح 05/0 معنادار نبود.