اثر بخشي آموزش مهارت هاي فرزند پروري در كاهش اضطراب و پرخاشگري كودكان دبستاني

هدف پژوهش حاضر تعيين ميزان اثربخشي آموزش مهارتهاي فرزند پروري در كاهش اضطراب و پرخاشگري كودكان دبستاني بود. روش اين پژوهش از نوع آزمايشي و طرح آن پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل والدين كليه¬ي دانش آموزان دبستان هاي شهر اردبيل در سال 1395 بودند كه 30 نفر از آنها با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شوند و براي سنجش متغيرهاي مورد مطالعه از پرسشنامه مقياس اضطراب كودك اسپنس ويژه والدين(SCAS) و پرسشنامه پرخاشگري آرنولد اچ. باس و مارك پري (AQ) استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها، از روش تحليل كواريانس چند متغيره آنكوا و مانكوا استفاده شد. نتايج نشان داد كه آموزش مهارتهاي فرزند پروري در كاهش اضطراب و پرخاشگري كودكان دبستاني موثر است. با توجه به تفاوت معنادار بين گروه آزمايشي و كنترل از آموزش فرزند پروري مي توان در كاهش اضطراب و پرخاشگري كودكان استفاده كرد.