اثر بخشي واقعيت درماني گروهي بر ميزان رضايت از زندگي زنان مطلقه كلينيك مددكاري ارس شهرستان پارس آباد

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثر بخشي واقعيت درماني گروهي بر ميزان رضايت اززندگي زنان مطلقه صورت گرفت. مطالعه حاضر از نوع نيمه آزمايشي پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه ي آماري شامل زنان مطلقه ي مراجعه كننده به كلينيك ارس شهرستان پارس آباد بود. با استفاده از ملاكهاي ورود و خروج، 50 نفر از زنان مطلقه ارزيابي و از ميان آنها، 30 نفر واجد شرايط ورود به مطالعه شدند و به روش تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. پرسشنامه رضايت از زندگي براي دو گروه آزمايش و كنترل اجرا گرديد. به منظور گردآوري داده ها، از پرسشنامه رضايت از زندگي داينر و همكاران(1985) استفاده شد. جلسات واقعيت آموزش مفاهيم واقعيت درماني براي گروه مداخله، بصورت هفته اي دو جلسه و به مدت هشت جلسه برگزار شد و نيز پيگيري يك ماهه نيز صورت گرفت. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر انجام شد. نتايج نشان داد تفاوت ميانگين نمرات رضايت از زندگي دو گروه معني دار نيست و واقعيت درماني، بصورت معني دار موجب افزايش رضايت از زندگي زنان مطلقه نمي شود(05/0p ).نتايج تحقيق نشان داد كه واقعيت درماني گروهي بر ميزان رضايت اززندگي زنان مطلقه تاثير مثبت معنا داري نداشته است .