آسيب هاي ناشي از فعاليت در شبكه هاي اجتماعي مجازي در بين دانش آموزان (مورد مطالعه: دانش آموزان مقطع متوسطه ناحيه 1 شهر شهركرد)

به نظر مي رسد با توجه به گسترش سريع استفاده از شبكه هاي اجتماعي مجازي در ايران، بررسي تبعات و پيامدهاي گسترش به كارگيري اين فناوري در عرصه هاي گوناگون كاملاً ضروري است. وجود چنين فضاي مساعدي و عدم آموزش هاي لازم براي استفاده آگاهانه و فعالانه از اين شبكه ها شرايط را براي بروز انواع آسيب اجتماعي و رواني در بين كاربران به طور عام و دانش آموزان به طور خاص فراهم مي كند. به همين دليل، برنامه ريزي براي شناسايي، پيشگيري و كاهش آسيب هاي لازم و ضروري است. از اين رو پژوهش حاضر به دنبال شناسايي آسيب هاي ناشي از فعاليت در شبكه هاي اجتماعي مجازي در بين قشر دانش آموز است. اين پژوهش با استفاده از روش كمي و تكنيك پيمايش با ابزار پرسشنامه انجام شده است. جامعه آماري شامل دانش آموزان متوسطه ناحيه 2 شهر شهركرد در سال 1395 است. كه تعداد آن‌ها 5210 نفر برآورد شده است. حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران 358 نفر است كه با استفاده از روش نمونه‌گيري خوشه¬اي چند مرحله¬اي، نمونه‌ها انتخاب شد. نتايج پژوهش نشان داد كه متغيرهاي افت تحصيلي (01/0)، اعتياد به اينترنت (01/0)، گوشه گيري (05/0)، كاهش رابطه با خانواده (05/0) و آسيب هاي جسمي (05/0) همه با متغير ميزان استفاده از شبكه هاي اجتماعي مجازي توسط دانش آموزان داراي همبستگي مثبت است. در مجموع نتايج پژوهش هر پنج فرضيه را مورد تأييد قرار مي دهد و نشان مي دهد كه دانش آموزاني كه از شبكه هاي اجتماعي مجازي استفاده مي كنند نسبت به دانش آموزاني كه از اين شبكه ها استفاده نمي كنند بيشتر دچار انواع آسيب اجتماعي، رواني و جسمي هستند.