توصيف و بررسي خطاهاي زباني در گفتار فارسي‏آموزان چيني‌زبان سطح مياني يك مطالعۀ موردي

مطالعه و بررسي خطاها در فرآيند يادگيري يك زبان دوم/ خارجي هم از جنبۀ آموزشي و هم از جنبة نظريه پردازي زباني اهميت بسيار دارد. هدف پژوهش حاضر بررسي و توصيف انواع خطاها در گفتار تعدادي از فارسي آموزان چيني زبان سطح مياني مركز آموزش زبان فارسي دانشگاه فردوسي مشهد است. مواد پژوهش حاضر شامل پانزده ساعت ضبط صدا است كه از آزمون‌هاي شفاهي ميان ترم و پايان ترم، ارائه هاي كلاسي و تكاليف شفاهي ده فارسي آموز چيني زبان مركز آموزش زبان فارسي دانشگاه فردوسي مشهد جمع آوري شده است. در اين پژوهش بيست‌وشش نوع خطا در گفتار اين فارسي آموزان استخراج شد و در چهار طبقۀ خطاهاي واجي-زبرزنجيري، خطاهاي نحوي، خطاهاي ساخت واژي و خطاهاي معنايي-كاربردشناختي دسته بندي شدند. از جمله نتايج پژوهش اين است كه خطاهاي نحوي و آوايي درصد قابل توجهي را به خود اختصاص داده اند. همچنين، از منظر تنوع و نيز كميت، بيشترين نوع خطا مربوط به مقولۀ فعل مي‌باشد كه اين امر با نتايج پژوهش هاي پيشين نيز سازگار است و اثبات مي كند كه يكي از چالش‌هاي اصلي فارسي‏آموزان در يادگيري زبان فارسي، مربوط به يادگيري و كاربرد افعال فارسي است.