نقش استفاده از تصوير در آموزش زبان فارسي بر ميزان يادگيري زبان آموزان

در زمينه ي سوابق نظري و عملي رابطه بين تصاوير و متون كتب درسي كارهاي پراكنده اي صورت گرفته است. وجود تصاوير در كتب درسي بعنوان وسيله ارتباطي در حقيقت به اندازه گفتار و نوشتار در ايجاد رابطه تنگاتنگ ميان مخاطب و نويسنده تاثير گذار است. تصاوير از دوران كهن وسيله ارتباطي و زباني بين افراد بشر بوده و از آنجايي كه زبان امري اجتماعي است و در جوامع بشري بعنوان وسيله برطرف كردن نياز افراد جامعه مطرح است. مقاله ي حاضر به بررسي رابطه ي بين تصاوير مرتبط با متن و ميزان يادگيري دانش آموزان مي پردازد. اين پژوهش با هدف بررسي نقش استفاده از تصاوير در آموزش بهتر خواندن انجام مي‌پذيرد. به اين منظور سطوح مختلف يادگيري خواندن از جمله يادگيري واژگان، درك مفهوم كلي متن و درك معناي بخشهاي جزئي تر متن بررسي مي‌شود. پس از بيان مقدمه و طرح مسئله، به منظور بررسي پيشينه¬ي تحقيق و ارائه¬ي مفاهيم نظري، ابتدا مروري بر ادبيات پژوهشي در اين حوزه صورت مي پذيرد و مباحث مطرح در اين موضوع معرفي مي‌شود و اين مفهوم از ديدگاه دانشمندان و زبان شناسان مختلف بررسي مي¬شود. سپس به ساير مفاهيم مطرح در مبحث نقش تصاوير در آموزش از جمله مبحث رمزگذاري دوگانه پرداخته مي‌شود. در ادامه كاربرد نظريه ي رمزگذاري دوگانه در آموزش مورد بررسي قرار مي‌گيرد. در پايان نيز به بحث و نتيجه گيري پرداخته خواهد شد و مفاهيم ياد شده و نتايج بدست آمده مرور خواهند شد.