آموزش حرف اضافه «در» به غيرفارسي‌زبانان با رويكرد معناشناسي شناختي

بررسي مشكلات زبان آموزان در زمينه يادگيري و به‌كارگيري درست حروف اضافه نشان داده است كه رويكرد سنتي نتوانسته راه‌حل مناسبي در اين زمينه ارائه دهد؛ درنتيجه كمك زيادي به يادگيري ماندگار و معنادار حروف اضافه نكرده است. اين تحقيق سعي دارد بر اساس تئوري حوزه‌ها لانگاكر (1987) و طرح‌واره‌هاي تصويري جانسون (1987) به ارائه يك روش آموزشي مبتني بر ديدگاه معناشناسي شناختي جهت آموزش و يادگيري معاني مختلف حرف اضافه «در» (براي غيرفارسي‌زبانان) بپردازد. لذا ابتدا بر اساس معيارهاي تايلر و ايوانز (۲۰۰۳) معناي اوليه و معاني متفاوت اين حرف اضافه را تعيين نموده و سپس جمله‌ها و عبارت‌هايي را كه داراي اين حرف اضافه بودند در كتاب‌هاي درسي مركز آموزشي جامعة‌‌المصطفي بررسي نموده‌ايم. بدين منظور ۲۴ نفر از فارسي آموزان اين مركز در دو گروه «آزمايش» و «كنترل» انتخاب شدند. شيوه آموزشي پيشنهادي، مدل تركيبي متن و تصوير (با كمك پاورپوينت و پوستر) براي آموزش ساختار معنايي اين حرف اضافه با توجه به معناي مركزي و معاني ديگر آن‌ است. استفاده از تصاوير حاوي تجربيات حسي و ادراكي فارسي آموزان مي‌تواند ارتباط معناداري بين دانش جديد و قبلي آنان برقرار كند. فرآيند اين تحقيق و نتايج آن، راهكارهاي مؤثري را در امر آموزش و يادگيري ماندگار اين حرف اضافه پيشنهاد داده است.