بررسي داستان موسي و شبان از منظر علم معاني

انواع مختلف ادبي از جمله ادبيات غنايي ، حماسي ، تعليمي و عرفاني هر كدام براي بيان مفاهيم و مقاصد مورد نظر خود زبان ويژه اي دارند و در شكل گيري هر كدام از اين زبان ها عناصر متعددي نقش دارد كه يكي از اين عناصر بلاغت است. با بررسي يك متن از جهت علم معاني مي توان ميزان و چگونگي اثرگذاري آن را بر مخاطب تعيين كرد. اين مقاله به دنبال اين است تا نشان دهد كه مولانا براي بيان انديشه هاي عرفاني خود از چه ابزار بلاغي استفاده كرده است. به اين منظور داستان موسي و شبان مثنوي از حيث عناصر بلاغي مورد بررسي قرار گرفته است .اين عناصر بلاغي به دو دسته‏ي خبر و انشاء و عوامل برجسته سازي كلام تقسيم شده و مشخص شده است كه آيا در به كارگيري هر يك از اين عناصر مقتضاي حال گوينده و مخاطب رعايت شده است يا نه. با بررسي اين عناصر شيوة مولانا در به كارگيري بلاغت براي تاثير گذاري كلامش نشان داده شده است.