نشانه هاي زبان غيركلامي در مثنوي مولوي

بر طبق نظريات «علوم ارتباطات» و «زبان شناسي» انسانها براي ايجاد ارتباط و درك مفاهيم بين خود از دو شيوۀ «كلامي» و «غيركلامي» استفاده مي كنند. كاربرد «زبان غيركلامي» كه به شاخه هاي مختلفي تقسيم مي شود بسيار متنوع تر و گسترده تر از «زبان كلامي» است. يكي از شيوه هاي ارتباط غير كلامي «زبان بدن» است كه در ايجاد ارتباط نقش مهمي بعهده دارد . «مولانا جلال الدين بلخي» با شناخت و آگاهي نسبت به نشانه هاي غيركلامي بطور گسترده و متنوع از اين زبان در اشعار خود از جمله مثنوي ، ديوان شمس ، فيه مافيه و... بهره برده است. اين تحقيق براي نخستين بار مفاهيم تازه اي از زبان غيركلامي را در كتاب «مثنوي معنوي» اثر مولانا جلال الدين بلخي مورد بررسي قرار داده و توانسته نشانه هاي تازه اي از اين زبان را بدست آورد و تحقيق تازه اي در پژوهشهاي بين ادبيّات و علوم ارتباطات ارائه نمايد.