عرفان و مولانا (بررسي سنت عرفاني و ادبي مولانا)

اراده و اختيار، تعقل و آگاهي ، توان آفرينشهاي فكري و هنري و آرمان خواهي؛ سازنده ي ابعاد شخصيت والاي انسان هستند.كمال گرايي مهمترين خصيصه و امتياز انسان نسبت به ساير موجودات است نيك انديشي و آرمان خواهي به انسان قدرت مي بخشد تا در برابر جهان طبيعت عرض وجود كند و به آنچه هست قانع نباشد و براي رسيدن به آنچه بايد باشد تلاش نمايد و اين رسيدن به حقيقت و كمال و عبور كردن ازشخصيت ومنيت واتصال به حق از طي طريق عارفانه (شناخت خود و رسيدن به شناخت سرچشمه كمال )امكان مي يابدكه مستلزم شناخت واقعي مسير وصول به عشق الهي است.اين اتصالات و پيوستگي ها به عرفان و تصوف تعبير شده است و اين مقاله نيز در پي آن است كه با بررسي عرفان و تصوف و تعينات عرفاني ،آداب و رسوم صوفيه ،اسباب پيدايش آن و تأثير پذيري اجتماع و ارتباط آن با مولانا به تبيين اين مقوله ادبي بپردازد.