موانع و راهكارهاي توسعه كارآفريني در آموزش و پرورش

مقوله ي كارآفريني به عنوان موثرترين نيروي پيشران اجتماعي و اقتصادي در تاريخ جهان، به صورت قابل ملاحظه‌اي از حدود سه دهه ي گذشته تاكنون ظهور يافته و مطرح شده است. هم گام و هم زمان با اين مبحث، پيشرفت هاي مشابهي نيز در زمينه توسعه كارآفريني به ثمر رسيده است.نتايج اين پژوهش ها نشان مي دهد كه اشاعه روحيه كارآفريني و تفكر كارآفرينانه بيش از هرچيزي نيازمند شناسايي و رفع موانع توسعه كارآفريني است تا با از ميان برداشتن آنها، همه ملت ها از رفاه اجتماعي و سطح بالايي از كيفيت زندگي بهره‌مند گردند. پژوهش حاضر از نوع كاربردي است و براي گردآوري داده از روش كتابخانه‌اي- اسنادي بهره گرفته شده است و محقق سعي نموده تا حد انكانبا نگاهي همه جانبه به تعاريف كارآفريني و بررسي دقيق و عميق مطالعات انجام گرفته شده توسط محققان مختلف عوامل بازدارنده و موانع كارآفريني در كشور را شناسايي و در انتها براي برون رفت از آن راهكارهاي كاربردي مبتني بر دانش بومي و تحقيقات علمي ارائه دهد تا متوليان اين امر بتوانند با چشم اندازي شگرف با استفاده از مباني علمي در راه ايجاد زمينه جهت توسعه كارآفريني گام بردارند.