خلاقيت و ايده‌يابي در آموزش هنر

هنر اين امكان را به روح آدمي مي دهد تا خارج از چارچوب زمان، به گردش و جست و جو برآيد تا كليد مسائل و ناگفته ها را دريابد و با آرامشي بيش از پيش به زندگي خويش ادامه دهد در اين راه نبايد از شكست ترسيد بلكه با شوق و علاقه به يادگيري، از مرزهاي روزمرگي بايد گذشت تا به پرورش ايده و خلاقيت دست يافت. هدف از انجام اين مقاله، بررسي مفاهيم تفكر و خلاقيت و تاثير هنر در رسيدن به آنها و جايگاهي كه هنر در بيان بسياري مفاهيم دارد، مي باشد ؛ اساس كار برپايه ي اين مفهوم مي باشد كه، آموزش هنر، هنرجويان را بادرك معنا بين فرم و محتوا آشنا ساخته و در ديدن و شنيدن پديده ها ي مختلف حساس كرده ؛ به آنها توانايي به صورت كشيدن انديشه ها و احساساتشان را مي دهد ؛ زيرا كه زيبايي و هنر امري ذاتي است و براي جاودانه نگه داشتن آن، مي بايست افكار و ايده ها را در قالبي پديدار ساخت،رسيدن به اين امر، در كلاس درس ملموس و عملي تر مي باشد به شرط آنكه آموزش با آگاهي از تفاوت هاي فردي دانش آموزان صورت گرفته و شخصيت هر يك از بچه ها حفظ شود تا هريك از آنها توانايي ذهني خويش را بكار گيرند.