نقش توانايي حل مساله بر تفكر انتقادي و خلاقيت دانش آموزان

هدف اصلي از پژوهش حاضر نقش توانايي حل مساله بر تفكر انتقادي و خلاقيت دانش آموزان بود. پژوهش حاضر از نظر هدف در زمره پژوهش هاي كاربردي، از نظر روش گردآوري داده ها كمي، و از نظر ماهيت و نوع مطالعه توصيفي از نوع همبستگي مي باشد. ابزارهاي پژوهش حاضر عبارت است از پرسشنامه محقق ساخته 12 عبارتي حل مساله، پرسشنامه 33 عبارتي تفكر انتقادي ريكتس و پرسشنامه تفكر خلاق تورنس (فرم ب تصويري) بود. جامعه در پژوهش حاضر تمامي دانش آموزان دختر پايه نهم دوره متوسطه اول منطقه 4 آموزش و پرورش شهر تهران (11773 نفر) بودند كه با روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند كه اين تعداد با بهره گيري از فرمول كوكران معادل 373 نفر به دست آمده است. به منظور تجزيه و تحليل داده هاي پژوهش حاضر از نرم افزار آماري spss بهره گرفته شد. بدين¬ترتيب به منظور بررسي توزيع ويژگيهاي جامعه مورد نظر از دو بخش آمار توصيفي و استنباطي بهره برده ايم؛ در سطح توصيفي با بهره گيري از شاخص هاي آمار توصيفي از قبيل ميانگين، درصد، انحراف معيار و رسم جداول به ترسيم ويژگي هاي نمونه پژوهشي حاضر پرداخته شد و در سطح استنباطي نيز از روش آماري رگرسيون چندگانه بهره گرفته ايم. شايان ذكر است كه به منظور بررسي نرمال بودن توزيع متغيرها از آزمون كالموگروف اسميرنف k-s بهره برده شده است. بر اساس يافته هاي به دست آمده توانايي حل مساله بر ابعاد تفكر انتقادي (خلاقيت، باليدگي و تعهد) و بر ابعاد خلاقيت (سيالي، بسط، ابتكار، انعطاف) نقش دارد.