بررسي جايگاه فناوري اطﻼعات در طراحي برنامه درسي رسمي و تاثير آن بر بهبود يادگيري دانش آموزان مقطع ابتدايي

پيشرفت هاي گوناگون در توانمندي هاي فناوري اطلاعات، چهره آموزش را نسبت به دهه گذشته به سرعت متحول ساخته است. اتخاذ و اجراي فناوري اطلاعات يكي از روش هايي است كه در فرايند ياددهي- يادگيري به منظور افزايش كيفيت شيوه هاي تدريس- يادگيري مورد استفاده قرار ميگيرد. اين امر داراي جايگاه ويژه اي در برنامه ريزي درسي است،.پذيرش فناوري اطلاعات و اجراي كارآمد آن مي تواند، راه درك كردن اهداف جديد آموزش از جمله: توسعه آموزش مداوم، مهارت و توانايي درگير كردن در ايجاد دانش مشاركتي و حل مسئله به ياري متخصصان در همه جاي دنيا ايد. اصطلاح كاربرد فناوري اطلاعات در برنامه ريزي درسي در حكم ابزار، ابزار شناختي و ابزار فكر به منظور طبقه بندي كردن آنهاست.اين نوع طبقه بندي زماني اهميت پيدا مي كند كه بخواهيم نقش فاوا را در فرايند تدريس و يادگيري، طراحي و انتخاب ابزارهاي فناوري اطلاعات و ارتباطات در آموزش مشخص سازيم. هدف اصلي نويسندگان در اين مقاله، بررسي جايگاه فناوري اطلاعات در طراحي برنامه درسي رسمي و تاثير آن بر بهبود يادگيري دانش آموزان مقطع ابتدايي است. به علاوه براي درك بهتر موضوع، توجه اي شده است به اهميت و نقش فناوري اطلاعات در برنامه ريزي درسي و ويژگي هاي برنامه درسي كه با فناوري اطلاعات و ارتباطات اميخته شده است. مطالعات انجام شده بيانگر تاثير فناوري اطلاعات بر افزايش انگيزه يادگيرندگان و فعال تر شدن فرايند يادگيري و اهميت فناوري اطلاعات در برنامه ريزي درسي رسمي در مقطع ابتدايي است. در ضمن مطالعات نشان داده اند كه عواملي از قبيل معلم و دانش آموز، محيط اموزشي و... نقش بسزايي در پذيرش فناوري اطلاعات دارند.