بررسي و شناخت هنر ماشته بافي

استان لرستان يكي از استان هاي ايران است كه به استناد متون تاريخ ، از گذشته هاي بسيار دور فرشبافي در آن رواج داشته است . شرايط آب و هوايي خوب و مناسب ، باعث پرورش دام و در پي آن توليد پشم و مواد اوليه مرغوب براي انواع بافته ها بوده است . فرشبافي در بيشر مناطق اين استان وجود دارد . از جملة اين مناطق مي توان به شهرستان بروجرد اشاره كرد . يكي از دستبافته هاي منحصر به فردي كه در اين منطقه بافته مي شود ، ماشته نام دارد . ماشته يكي از ملزومات مردم لرستان بخصوص عشاير ساكن اين استان بوده و عشاير خود نيز يكي از مروجين ماشته در اين منطقه بوده اند ؛ بافت آن شبيه به جاجيم است و نقوش منحصر به فردي دارد و با توجه به برخي متون تاريخي ، بافت ماشته از زمان سلجوقيان رواج داشته است . امروزه با توجه به تغييراتي كه در سبك زمدگي مردم رخ داده و همچنين ازدياد توليدات ماشيني ، اين هنر رو به فراموشي است . هدف از اين مقاله شناخت كامل ماشته بافي ، همچنين بررسي علل افول اين هنر و يافتن راهكارهايي براي احياي هنر ماشته بافي در اين روزگار است ؛ در اين راستا ، مواد اوليه ، روش بافت ، نقش ، رنگ ، موارد مصرف وقابليت هاي اين بافته براي استفاده در كاربردهاي جديد مورد بررسي قرار گرفته است . در اين تحقيق مطالب به روش كتابخانه اي و ميداني جمع آوري شده و تجزيه و تحليل داده ها به صورت كيفي انجام شده است .