بررسي ابعاد معنايي و بلاغي حرف جرّ زايد «باء» در قرآن

حرف «باء» كه در دو بُعد اصلي و زايد در ميان حروف جرّ عربي به كار مي¬رود، از حيث دلالت بر معنا و بيان حالات و مفاهيم خاص جايگاه مهمي دارد. اين حرف به هر دو صورت آن در قرآن كريم آمده است. حرف «باء» براي بيان اغراض و دلالت بر مفاهيمي افزون بر مفهوم اصلي جمله در متن قرآني به كار آمده است. بررسي ابعاد معنايي و دلالي آن مي¬تواند گامي بلند در راستاي ارتقاي سطوح معناشناختي قرآن و كشف لايه¬هاي بلاغي، معنايي و اعجازي ديگري از اين متن باشد. از اين رو در اين پژوهش به شيوه‌ي سندكاوي و تحليلي ـ توصيفي، كوشش شده است، جنبه¬هاي بنيادي و دلالي حرف جر زايد «باء» به بوته‌ي نقد و تحليل گذاشته شود. بنا به برآيند اين پژوهش مي¬توان گفت كه حرف «باء» زايد در موقعيت¬هاي ويژه‌اي كه لحن سخن قاطعانه، تند و استوار باشد، در قرآن نمود يافته است.