توانمندسازي كارافرينانه زنان روستايي از طريق گروه‏هاي خوديار

توانمندسازي نقش مهمّي در تحولات اجتماعي و اقتصادي زنان دارد. توانمندسازي فرآيندي است كه طي آن زنان از نيازها و خواسته‌هاي دروني خود آگاه مي‌شوند، جرئت دست‌يابي به هدف را در خود تقويت مي‌كنند و از توانايي لازم براي عملي ساختن خواسته‌هاي خود برخوردار مي‌شوند. واژه ي توانمندسازي به مفهوم غلبه بر نابرابري‌هاي بنيادي است. پذيرش برابري جنسيتي به شكل يك هدف بر پايه ي ميزان آگاهي جامعه قرار دارد و به‌عنوان ركن اصلي ايدئولوژي توانمندسازي، تلقّي مي‌گردد كه به‌خودي‌خود مي‌تواند اساس و پايه ي ‌يك بسيج همگاني و عاملي براي رفع نابرابري زنان در جامعه باشد. توانمندسازي وقتي سودمند خواهد بود كه بتواند باعث كارآفريني در اين گروه گرددت ا منجر به برابري جنسيتي، خوداتّكايي و ...گردد؛ ازاين‌رو، به‌منظور شناخت ظرفيت‏هاي بالقوه ي خويش، زنان ناگزير به مطالعه ي تثبيت‌هاي ذهني و بررسي ملموس و عيني قابليت‏هاي دروني خود و بالاخره مطالعه ي نحوه ي ارتباط آن با غرايز و تمايلات زنان است و تنها از اين راه قادر به درك و شناخت صحيح توانايي‏ها و استعدادهاي خويش خواهند بود. افراد مختلف به‌گونه‌اي متفاوت، هويت واقعي خود را بيان مي‏كنند. در اين ‌بين جهت تحقق توانمندسازي كارآفرينانه، يكي از راه‏كارهاي پايدارگرا، ايجاد تشكّل‏هاي خوديارانه در بين زنان مي باشد.