جايگاه مديريت روستايي در توانمندسازي روستاييان در گرايش به كارآفريني (دهستان حومه، شهرستان خدابنده)

پژوهش حاضر كه باهدف سنجش جايگاه مديريت روستايي در توانمند نمودن روستاييان براي ورود به فعّاليّت‌هاي كارآفريني در دهستان حومه ي شهرستان خدابنده بوده، ازنظر روش، به‌صورت توصيفي– تحليلي بوده كه گردآوري اطّلاعات به‌صورت ميداني و پرسش نامه انجام گرفته است. جامعه ي آماري دربرگيرنده ي مجموع روستاهاي موردمطالعه و نمونه ي آماري شامل روستاييان روستاهاي موردمطالعه است. در اين پژوهش، شاخص‌هاي موردبررسي شامل پنج شاخص فردي، رواني، فرهنگي- اجتماعي، سياسي و اقتصادي بوده كه براي آزمون فرضيات از روش‌هاي آماري T-Test، روش همبستگي و آزمونF در نرم‌افزار Spss و تهيه ي نقشه در نرم‌افزار GIS استفاده گرديد. نتايج حاصل از يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه در ميزان توانمندي صورت گرفته در سطح روستاهاي موردمطالعه و حتي در سطح شاخص‌هاي موردمطالعه تفاوت زيادي وجود داشته و هم چنين اصلي‌ترين شاخص براي گرايش به فعّاليّت‌هاي كارآفريني از ديدگاه روستاييان شاخص اقتصادي بيان گرديد كه درمجموع روستاها اين شاخص در سطح مطلوبي قرار نداشته است و درنهايت راه كارهايي در جهت تقويت توانمندي روستاييان در چهارچوب هر يك از شاخص‌ها توسط مديريت محلّي براي گرايش به فعّاليّت‌هاي كارآفرينانه ارائه گرديد.