بررسي هنر اسلامي از منظرهنرديني

هنر فضيلت عقلاني است و بدين دليل منشا انسانيت انسان مي دانست « انسان كامل » است . فرهنگ عتيق بشري ، هنر را . بنابراين هنر ديني اصيل و حقيقي ، لسان سكوت و مكاشفه شاهد غيبي است ، زيرا حقيقتي كه هيچ گاه خلق نشده است را به تصوير مي كشد . پيامبراكرم (ص) هنرحقيقي راعين حكمت مي داند . حكمت معنوي ( كه مظهر وحي الهي ، احاديث قدسي و سنت نبوي و ولوي است و از كلام الهي نشات مي گيرد) در زيباترين صورت كه صورت هنري است تجلي مي يابد . اين پژوهش كه بر اساس مطالعه كتابخانه اي تنظيم شده است ، ابتدا به اجمال به تعريف هنر به لحاظ معنايي وكاربردي آن پرداخته است و سپس مباني حكمي هنر ، ويژگي هاي هنرديني و هنر اسلامي را بررسي نموده است تا براين اساس هنر اسلامي را ازمنظر هنرديني بررسي نمايد. درتفكراسلامي است ، زيرا زيبايي از « وجه الله » هنرحقيقي در مقام ابداع خداوند نشات مي گيرد و هنرمند بايستي آفتاب وجود خود را بر زيبايي بيافكند تا آن را عيان نمايد . پويايي هنراسلامي به نسبت حضور باطني(بي واسطه ) هنرمندان مسلمان با ساحت قدس وباطن نبوي و ولوي بر مي گردد .