نقش اقليمي ايوان درخانه هاي مناطق كوهستاني ( نمونه موردي خانه هاي سنتي خرم آباد )

معمارى سنتى فضاى مادى و معنوى بشر را به گونه اي فراهم مي كند كه از خلوص و صميمت، تعادل و آرامش برخوردار باشد، از جمله ي اين معماري مي توان به معماري موجود در خانه هاي سنتي اشاره كرد كه داراي ويژگي هاي منحصر به فرد و زيبايي مي باشند. هم معماري موجود در اين خانه ها و هم عوامل تأثيرگذار در شكل گيري آنها ، همگي با توجه به نيازهاي كاربران و موقعيت خانه ها شكل گرفته اند كه از جمله ي آنها مي توان به اقليم هر منطقه اشاره كرد . بنابراين مي توان گفت خانه هاي سنتي بيشترين سازگاري را با طبيعت و اقليم دارند كه اين سازگاري به واسطه ي ديدگاه طبيعت گرايانه ي معماران اين بناها مي باشد. معماران با طراحي درست و توجه به آسايش استفاده- كنندگان توانسته اند در عين سادگي، پاسخگوي نياز ساكنين خانه ها باشند. يكي از اين فضاها "ايوان" خانه هاى سنتى مى باشد كه كاربرى هاى چند منظوره اي دارد و فضاي كاربردي و آرامش بخشي را در ساختمان ايجاد مي كند . ايوان ها فضاي نيمه بازجلوي اتاق ها مي باشند كه نماهاي با ارزشي را در اطراف حياط ها ايجاد مي كردند و از لحاظ اقليمي و ايجاد تعادل آب و هوايي نيز بسيار قابل توجه اند . مقاله حاضر كه به روش كتابخانه اي ، تحقيقات ميداني و اسناد تصويري –توصيفي تهيه شده است ، ابتدا به شناخت ريشه هاي اين فضا به لحاظ معنايي و نماد شناسي پرداخته و همچنين تاريخچه پيدايش ايوان در معماري ايران و بالاخص معماري خان ه بررسي شده ، سپس معماري سنتي اقليم مناطق كوهستاني وشهرستان خرم اباد با ذكر نمونه هاي موردي ، مورد بررسي قرار گرفته و در نهايت به بررسي نقش ايوان در خانه هاي سنتي اين اقليم و تأثير آن بر آسايش كاربران پرداخته كه نتايج حاصل از آن نشان مي دهد ، استفاده از ايوان در خانه ها از لحاظ اقليمي ، زيبايي و كاربردي بسيار حائز اهميت مي باشد .