بداهه سازي استراتژي در محيط هاي پيچيده

هدف اين مقاله كمك به ايجاد شكل دهي استراتژي در محيط هاي پيچيده از طريق يكپارچه سازي تعدادي از ايده هاست كه قبلا در ادبيات استراتژي، به نام بداهه سازي، حداقل ساختارها، قوانين ساده، قابليت هاي پويا و حالت ارتجاعي سازمان ها، كشف شده اند. سازمان ها به عنوان سيستم هاي تطبيقي پيچيده در نظر گرفته مي شوند كه از طريق تعامل با محيط پيچيده به جاي تحليل و برنامه ريزي با محيط هاي خود تطبيق مي يابند. اين مقاله بحث مي كند كه چگونه محيط هاي پيچيده در جهت ساده سازي و طراحي ساختارهاي تقليل يافته، سازمان هارا تحت تاثير قرار مي دهند و در نظر مي گيرد كه چرا محيط هاي پيچيده نيازي را براي استراتژي سازي مبتني بر بداهه و طرح هاي حداقل ساختاريافته ايجاد مي كنند. مقاله مفاهيم اخير در ادبيات مديريت را به تفصيل بيان مي كند. يكپارچه سازي اين مفاهيم جديد سبب شناسايي روشي كه آنها درظهور پيكرهاي سازماني به هم مرتبط هستند، منجر خواهد شد. در انتها اين مقاله، مدلي را به منظور استراتژي سازي در محيط هاي پيچيده براي آزمون تجربي پيشنهاد كرده است. اين پژوهش، نمايش سنتي و نيوتني فرآيند مديريت استراتژيك را به چالش كشيده و دستآوردهاي آن سبب توانمند سازي سازمان هاي امروزي و مديران حرفه اي به منظور ايجاد استراتژي خواهد شد.