ارائه الگويي جهت ارزيابي حين اجرا و پس از اختتام طرح ها

امروزه سازمان ها با سطحي از تنوع و پيچيدگي ها در عرصه فعاليت هاي خود روبرو شده‌اند كه اكتفا نمودن به روش هاي سنتي در ارزيابي و كنترل فعاليت هاي كسب و كار نه تنها كمكي به آنها نمي كند، بلكه منجر به انعكاس وارونه واقعيت شاخص هايي همچون ريسك و بازدة سبدهاي سرمايه گذاري از منابع در عرصه هاي مختلف مي شود. از اين رو ضرورت ايجاد نگرشي جديد به ارزيابي حين اجرا و پس از اختتام طرح ها و پروژه ها با تمركز بر منظر مالي و اقتصادي احساس مي شود. به طور كلي ارزيابي طرح در 3 مقطع زماني حائز اهميت است. اولين مقطع مربوط به ارزيابي قبل از اخذ طرح و به منظور بررسي به صرفه و اقتصادي بودن سرمايه گذاري در آن به منظور كسب سود اقتصادي با استفاده از شاخص هايي از جمله NPV ، IRR و ARR انجام مي شود، دومين مقطع ارزيابي حين اجراي طرح بوده ‌و سومين مقطع مربوط به ارزيابي ميزان خروجي و بازده هاي مورد نظر پس از اختتام طرح به منظور بررسي ميزان ارزش حاصله و عملكرد تيم اجرايي طرح مي باشد. با توجه به اينكه تحقيقات محدودي با اين نگرش در كشور انجام شده است، دراين مقاله سعي شده است در ابتدا با نگاهي به مفاهيم ارزيابي عملكرد و شاخص هاي اقتصادي و مديريتي، به تببين نقش ارزيابي هاي مربوطه در بكارگيري شاخص ها و اهميت واحدهاي كنترلي پرداخته شود و سپس الگويي براي ارزيابي حين اجرا و پس از اختتام طرح ها ارائه گردد. روش جمع آوري داده از طريق پرسشنامه مي باشد و نتايج تحقيق بيانگر با اهميت ترين شاخص هاي مورد نياز سازمان هاست كه بر پايه الگوبرداري از 4 موسسه مطالعاتي فعال در زمينه شاخص هاي ارزيابي عملكرد و دريافت نظرات خبرگان صنعت حاصل شده است.