عملكرد دورسنجي راداري در برآورد زي توده ي روي زميني جنگل

زي توده ي روي زميني جنگل پتانسيل نشر كربني كه در نتيجه ي جنگل زدايي به اتمسفر آزاد مي شود را هدايت مي كند و شرح كامل توزيع آن در مقياس هاي محلي، ناحيه اي تا جهاني به طور معني داري عدم قطعيت هاي انتشار و ترسيب كربن را كاهش مي دهد. در طي سه دهه ي اخير، تلاش ها براي برآورد زي توده ي روي زميني جنگل از روش هاي مبتني بر آماربرداري زميني به سمت سنجش از دور هوابرد و فضابرد سوق پيدا كرده است و تحقيقات زيادي در اين زمينه با استفاده از داده هاي سنسورهاي نوري، رادار و ليدار و روش هاي مختلف مدلسازي پارامتريك و ناپارمتريك صورت پذيرفته است. اين مطالعه مروري بر عملكرد دورسنجي راداري در ارزيابي زي توده ي روي زميني جنگل است. سامانه هاي راداري به ويژه با طول موج بلند، به دليل قابليت نفوذ به ساختار تاج پوشش جنگل و فراهم آوري آناليزهاي حجمي، همچنين سطح اشباع بالاترشان نسبت به سامانه هاي نوري، ابزاري مؤثر جهت پايش زي توده ي روي زميني جنگل ها هستند. با اين حال به طور قابل توجهي توسط توپوگرافي اثرپذيرند و كيفيت آنها به طول موجشان بستگي دارد. داده هاي ليدار به تنهايي مناسب ترين براي برآورد زي توده ي روي زميني جنگل هستند با اين حال هزينه ي بالاي اين داده ها عاملي محدودكننده در برآورد زي توده ي روي زميني جنگل به ويژه در سطوح بزرگ است. يكپارچه سازي داده ها از رويكردهايي است كه به طور بالقوه قابليت بهبود برآوردهاي زي توده ي روي زميني جنگل ها را دارد. استفاده ي تلفيقي از داده هاي نوري و رادار به دليل هزينه ي كمتر و پوشانندگي كه دارند، يك گزينه ي مؤثر است.