تشخيص ساختمانها بااستفاده از داده هاي سنجش از دور وتصاوير ماهواره اي به روش الگوي احتمالاتي

تشخيص ساختمان ها در تصاوير هوايي با رزولوشن بالا و تصاوير ماهواره اي در تهيه ي نقشه ها و آناليز شرايط زمين بسيار پركاربرد است. اگرچه تشخيص محل ساختمان ها در اين تصاوير به‌صورت دستي نيز امكان پذير است، اما اين عمليات بسيار زمان بر بوده و قابل‌اتكا نيست؛ بنابراين به سامانه‌هايي نياز داريم كه بتوانند محل ساختمان ها را در تصاوير هوايي با رزولوشن بالا و تصاوير ماهواره اي تشخيص دهد. متأسفانه اين سامانه‌ها با مشكلات مهمي روبه رو مي شوند. اولين مسئله اين است كه ساختمان ها، مشخصات مختلفي دارند كه در نمونه‌هاي مختلف يكسان نيستند. به‌طور مثال در اكثر موارد، ويژگي هاي ظاهري آن ها ازجمله اشراق، زاويه ديد و ... كنترل نشده است. دومين مشكل، تراكم و پيچيدگي ساختمان ها در مناطق شهري است كه جدا كردن ساختمان ها از هم را مشكل مي سازد. در اين مقاله، با استفاده از بردارهاي ويژگي محلي و ساختار احتمالاتي يك روش براي تشخيص ساختمان ارائه شده است. ابتدا چهار روش استخراج بردار ويژگي محلي مختلف معرفي شده و بردارهاي ويژگي محلي استخراج‌شدهبه‌عنوان مشاهدات تابع توزيع احتمال تخمين زده شده استفاده مي شوند. به‌عبارت‌ديگر محل ساختمان ها در تصوير به‌عنوان متغيرهاي تصادفي توأم، نمايش داده شده و تابع توزيع احتمال آن‌ها تخمين زده مي شود. سپس با استفاده از مودهاي تابع چگالي تخمين زده شده، محل ساختمان ها در تصوير مشخص مي شود. همچنين براي تركيب اطلاعات به دست آمده از چهار بردار ويژگي محلي، دو روش ادغام داده ها و ادغام تصميم گيري نيز معرفي مي شود.