تأثير تمرين حاد هوازي بر سطوح آنزيم هاي ترانس آميناز كبدي زنان ديابتي نوع دو

هدف از پژوهش حاضر بررسي اثر تمرين حاد هوازي بر سطوح سرمي آنزيم هاي ترانس آميناز كبدي در زنان مبتلا به ديابت نوع دو بود. مواد و روشها: در اين مطالعه نيمه تجربي 20 زن مبتلا به ديابت نوع دو به طور تصادفي به دو گروه تجربي (10n=) و كنترل (10n=) تقسيم شدند. گروه تجربي به مدت يك جلسه، به فعاليت هوازي (دويدن بر روي تردميل با شدت متوسط 65-75 درصد ضربان قلب بيشنه تا حد واماندگي) پرداختند. نمونه هاي خون قبل از فعاليت، بلافاصله و 24 ساعت پس از فعاليت براي اندازه گيري سطوح AST، ALT و GGT جمع آوري شد. يافته ها: نتايج تحقيق نشان داد كه هيچ يك از اثرات اصلي زمان نمونه گيري بر سطوح AST، ALT و GGT معني دار نبود (05/ 0 P). نتيجه گيري: نتايج حاكي از اين است كه انجام فعايت حاد هوازي با شدت متوسط تا حد واماندگي بلافاصله و 24 ساعت بعد از فعاليت اثري بر سطوح آنزيم هاي ترانس آميناز كبدي در زنان مبتلا به ديابت نوع دو ندارد.