خالص‌سازي و بازچينش نانوساختار لايه‌ سطحي دينوكوكوس راديودورانس

علوم نانو با درآميختن علوم زيستي، مواد، شيمي، و فيزيك حالت جامد متمايز شده است و تنوع شگرفي از فرصت هاي جديد براي نوآوري را خلق كرده است. در اين بين استفاده از سيستم¬هاي خودچيدمان كه تحت شرايط تعادل به طور خودبه خودي، تجمعات ابرمولكولي را ايجاد مي كنند يكي از چالش هاي كليدي در علوم نانو براي كاربردهاي علم زيستي و غيرزيستي محسوب مي¬شود. جذابيت اين فرايندها ناشي از توانايي آن‌ها در ساخت واحدهاي عملكردي فوق العاده كوچك و يكپارچه است كه با استفاده از روش¬هاي توسعه‌يافته امكان بهره¬وري از چنين ساختارهايي در مقياس ماكروسكوپي فراهم آمده است. يكي از اين سيستم‌هاي خودچيدمان پروتئين هاي كريستالي سطحي باكتريايي (پروتئين¬هاي لايه‌سطحي) هستند كه رويكردهاي نوين، براي ايجاد ساختارهاي ابرمولكولي و ابزاري با ابعاد چند ده نانومتر، توسعه داده‌اند. تثبيت بيومولكول¬ها در يك حالت منظم بر روي سطوح جامد و در محدوده‌اي مشخص با مقياس نانومتر از نيازهاي كليدي براي توسعه كاربردهاي مختلفي چون حسگرهاي زيستي، تراشه¬هاي زيستي، الكترونيك مولكولي و مدارهاي مجتمع مي‌باشد. در اين پژوهش، خالص‌سازي پروتئين سطحي دينوكوكوس راديودورانس انجام شده و با آناليز SDS-PAGE خلوص آن مورد بررسي قرار گرفت. و بازچينش آن بر روي سطح سيليكون انجام شد و توانايي خودچيدماني آن با ميكروسكوپ نيروي اتمي مورد بررسي قرار گرفت