باغ‌هاي مهجور، نگاهي بر باغ‌هاي درون شهري قزوين با استناد بر متون و شواهد تاريخي

از دوران ساساني كه نام و نشان شهر تاريخي قزوين را در متون مي‌خوانيم، تصويري از معماري و شهرسازي نيمه ‌بياباني را متصور مي‌شويم كه هويت (با تعريف بازه‌هايي كه هر پديده را از ساير پديده‌هاي مشابه متمايز مي‌نمايد)، شهر را شكل مي‌داده است. بافت مسكوني مياني و باغ‌هاي پيراموني كه با وجود فقر منابع آبي فراوان و حتي كافي شكل گرفته و طي ساليان متمادي به حيات خود ادامه داده‌‌اند. هدف از نوشتار اين مقاله، بازشناسي باغ‌هاي درون شهري قزوين با استناد بر مستنداتي از قبيل؛ متون و اسناد تاريخي، عكس‌هاي موجود و برداشت‌هاي ميداني از مكان فعلي باغ‌ها مي‌باشد. جمع‌آوري داده‌ها به روش توصيفي با رويكرد تاريخي- اسنادي با بهره‌گيري از متون و منابع انجام شده است. همچنين تحليل داده‌ها و يافته‌هاي حاصل از مطالعات به روش تحليلي- تطبيقي صورت گرفته است. نتايج حاكي از آن است كه كمبود منابع آبي دائمي عامل مهمي در شكل‌گيري باغ‌هاي درون شهري قزوين بوده است و نيز باغ‌هاي درون شهري داراي ويژگي‌ها و هندسه‌اي بوده‌اند كه به لحاظ ماهيتي آن‌ها را از باغ‌هاي پيرامون شهر جدا مي‌كرده است.