جايگاه لفظ و معنا در قرآن كريم و نسبت آن با اعجاز

از آنجا كه سخن ، آميزه اي از لفظ و معناست، اين دو عنصر تشكيل دهنده، همواره مورد توجه علماي بلاغت و ناقدان ادبي بوده است. در ادب عربي، اغلب ناقدان گذشته به جدايي لفظ و معنا اعتقاد داشته واصالت را به لفظ مي دادند و به عبارت ديگر برتري سخن را به برتري الفاظش مي دانستند اما در اين پژوهش به بررسي رابطه لفظ و معنا در قرآن پرداخته شده وضمن تاكيد اينكه لفظ و معنا را نمي توان از هم جدا كرد دلايل منطقي و علمي براي اثبات اين موضوع آورد مي شود كه لفظ بيرون از چار چوب معنا و نظم نمي تواند هيچ مفهومي داشته باشد. لفظ ومعنا در كلمات و آيات قرآن آنقدر باهم رابطه تنگاتنگي دارند كه نمي توان بين آنها فاصله انداخت يا نمي توان يكي از آنها را برترازديگري دانست .